Garvita Odia
ଭୁବନେଶ୍ୱର: ବିନା ଶବ୍ଦ, ବିନା ଭାଷାରେ ଯିଏ କଥା କୁହେ ସେ ହେଉଛି ଫଟୋ। ଏଇ ଫଟୋ ହିଁ ପୁରୁଣା ସ୍ମୃତିକୁ ସାଇତି ରଖିବାର ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମାଧ୍ୟମ। ସମୟ ବିତିଯାଏ କିନ୍ତୁ ଅତୀତର ସାଥି ହୋଇ ରହିଯାଏ ଏଇ ଫଟୋ। ଆଜିର ଡିଜିଟାଲ ଓ ସ୍ମାର୍ଟଫୋନ ଯୁଗରେ ସମସ୍ତେ ଫଟୋଗ୍ରାଫର ସାଜିଥିଲେ ବି ଫଟୋଗ୍ରାଫି ଏଭଳି ଏକ କଳା ଯେଉଁଥିରେ ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇଥାଏ ଆବେଗ, ଉତ୍କଣ୍ଠା, କୌତୂହଳ ଓ ସୃଜନଶୀଳତାର ମିଶ୍ରିତ ପ୍ରତିଫଳନ। ଫଟୋକୁ ସାଇତି ରଖିଥିବା ମଣିଷ ହେଉ କି ଫଟୋର ସେହି ସୁନ୍ଦର ମୁହୂର୍ତ୍ତକୁ ଠିକ୍ ସମୟରେ ନିଜ କ୍ୟାମେରା ଲେନ୍ସରେ ତୋଳି ଧରିଥିବା ମଣିଷମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶ୍ୱ ଫଟୋଗ୍ରାଫି ଦିବସ ଗୁରୁତ୍ୱ ରଖେ। ତେଣୁ ଫଟୋଗ୍ରାଫରମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯ ତାରିଖକୁ ‘ବିଶ୍ୱ ଫଟୋଗ୍ରାଫି ଦିବସ’ ଭାବରେ ପାଳନ କରାଯାଉଛି।
ଫଟୋଗ୍ରାଫିର ଇତିହାସ ୧୮୩୭ ମସିହାରେ ଫ୍ରାନ୍ସରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ଜୋସେଫ ନିସେଫୋର ନିପ୍ସ ଏବଂ ଲୁଇସ୍ ଡାଗୁରେ ନାମକ ଦୁଇଜଣ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରଥମ ଫଟୋଗ୍ରାଫିକ ପ୍ରକ୍ରିୟା କିମ୍ବା ଡାଗୁରେଓଟାଇପ୍ ବିକଶିତ କରିଥିଲେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ, ଜାନୁଆରୀ ୧୯, ୧୮୩୭ ରେ ଫରାସୀ ବିଜ୍ଞାନ ଏକାଡେମୀ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଉଦ୍ଭାବନକୁ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଭାବରେ ଘୋଷଣା କରାଯାଇଥିଲା। କୁହାଯାଏ କି ଘୋଷଣାର ୧୦ ଦିନ ପରେ ଫରାସୀ ସରକାର ଏହି ଉଦ୍ଭାବନର ପେଟେଣ୍ଟ କିଣିଥିଲେ। ସରକାର ପେଟେଣ୍ଟର କପିରାଇଟ୍ ନେଇ ନଥିଲେ ଏବଂ ଏହାକୁ ବିଶ୍ୱକୁ ଏକ ଉପହାର ଭାବରେ ଦେଇଥିଲେ।
ତେବେ କହିବାକୁ ଗଲେ ଫରାସୀମାନେ ବାଣିଜ୍ୟିକ ଫଟୋଗ୍ରାଫି ପ୍ରକ୍ରିୟାର ମୂଳଦୁଆ ପକାଇଥିଲେ। ପରେ ୱିଲିୟମ୍ ହେନରୀ ଫକ୍ସ ଟାଲବଟ୍ ୧୮୩୯ ମସିହାରେ ଫଟୋଗ୍ରାଫି କୌଶଳକୁ ସରଳୀକୃତ କରିଥିଲେ।ସେ କାଗଜରେ ଲୁଣ ଚିହ୍ନ ଲଗାଇ ଫଟୋଗ୍ରାଫ୍ ନେବାର ଏକ ନୂତନ ଏବଂ ଅଧିକ ଅନୁକୂଳିତ ଉପାୟ ଉଦ୍ଭାବନ କରିଥିଲେ। ଏହି ଅଭିନବ କୌଶଳ ଧାତୁ-ଆଧାରିତ ଡାଗୁରେଓଟାଇପ୍କୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରିଥିଲା। ଆଜି ସମୟ ସହିତ ଫଟୋଗ୍ରାଫି ବିକଶିତ ହୋଇଛି। ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ, ଏହା ଏକ ହବିରୁ ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗ କ୍ୟାରିଅରରେ ପରିଣତ ହୋଇଛି।
